فانوس

فصل نو: گذر از خامی

کمی روزانه‌نویسی با طعم یک مشورت

چهارشنبه, ۲۴ دی ۱۳۹۹، ۰۸:۳۰ ق.ظ

صفر: این پست چندتا موضوع کوتاه داره که تقریبا نسبت به هم بی‌ربط‌ اند.

یک: از کسانی که درخواست آدرس وبلاگ جدید را داشتند به خاطر تاخیر عذرخواهی می‌کنم؛ می‌خواستم با دستی پر آدرس را خدمت‌شان تقدیم کنم که تنبلی من در دست پر شدن باعث تاخیر شده بود، لذا بی‌خیال شدم و تصمیم گرفتم همین ناچیز را خدمت‌شان تقدیم کنم. فعلا ۱۴ پست دارد که اکثرا از مطالب همین وبلاگ است و امیدوارم توفیق نوشتن‌های بیشتری نصیبم شود تا شرمنده دوستان نباشم. هرچند از اول هم قرار نبود آن وبلاگ جدید زیاد بروزرسانی شود و سرعت انتشار در آن وبلاگ قرار است حلزونی باشد. اینکه آدرس وبلاگ جدید را عمومی منتشر نمی‌کنم، تنها دلیلش این است که از ایجاد رابطه بین این وبلاگ و آن وبلاگ جلو گیری کنم و از دوستانی که ادرس خدمت‌شان تقدیم شده است هم توقع دارم باعث ارتباط این دو وبلاگ نشوند وگرنه حتی انتشار آدرس آن و معرفی آن به دیگران نه تنها مانعی ندارد بلکه مایه خوش‌حالی و انگیزه گرفتن نویسنده هم می‌شود البته به شرط آن که ارتباط ایجاد نشود. در خواست آدرس در آن پست قبلی امکان ندارد ولی در قسمت تماس امکان آن هست.

دو: چرا اینقدر از کانال ایتایی استقبال کردید؟؟!!! همونی که توی پست قبلی معرفی کردم.  واقعا چرا؟ مشکل‌تون چیه که بهش حتی یه سر هم نمی‌زنید؟ اگه مشکل منم که بگید تا بی‌خیال بشم؟ اگه هم مشکل کانال و شبکه اجتماعیه باز هم بگید تا بی‌خیال بشم؟ اگه مشکل ایتاست خوب اگه توی تلگرام راحت‌ترید و اونجا مشتری من می‌شید اینم آدرس کانال توی تلگرام(https://t.me/fanuss_blog_ir) . در واقع از قبل هم بوده، ولی به خاطر فیلتر بودنش زیاد کاری باهاش نداشتم ولی اگه استقبال بشه و مخاطبین عزیز اینجا اونجا هم قدم رنجه کنند من از خط قرمزم که تلگرام باشه دست‌ برمی‌دارم و چراغ اونجا رو هم روشن می‌کنم. همیشه حق با مشتری است.

سه: این چند شب مستندی به اسم «روز‌های انگلیسی» از شبکه سه پخش می‌شود؛ پیشنهاد می‌کنم حتما تماشای این مستند را در برنامه خود قرار دهید. شاید بعدا در مورد آن چیزی نوشتم و بیشتر به معرفی آن پرداختم ولی فعلا همین خبر تک جمله‌ای را بپذیرید و اگر خواستید با یک سرچ گوگل می‌توانید اطلاعات بیشتری از آن پیدا کنید.

چهار: یک مشورت یا شاید هم درخواست راهنمایی؛ این روزها قصد کردم لبتاپم را تغییر دهم، با کمی پرسوجو فهمیدم که بهترین صفحه‌ نمایش‌ها متعلق به لب‌تاپ‌های سرفیس ماکروسافت است. و از آنجایی که مدت استفاده من از لبتاپ در روز بیش از ۸ ساعت است، ناچارا برای کمتر خسته شدن چشم‌هایم مجبور هستم به ماکروساف رو بیاورم... اما حس ایرانی در دلم با استفاده از کالای آمریکایی در جنگ است و ته دلم راضی به این کار نمی‌شود. احساس می‌کنم با این خرید مرگ بر آمریکا‌هایم کم رنگ و سست می‌شود. حال سوال من از شما این است که آیا شما پیشنهاد جایگزین برای من دارید؟ کیفیت صفحه نمایش منظورم است؟ و در حالت کلی‌تر اگر این حس را داشتید چه می کردید؟ اصلا این حس برای‌تان قابل تصور است ؟ اصلا مرا درک نمی‌کنید؟

پنج: از آنجایی که این پست جنبه‌ی مشاوره‌ای و نظرخواهی زیادی دارد، مدت باز بودن نظراتش به یک هفته افزایش یافته است. خیلی ممنون می‌شود که در خصوص مورد چهار و همچنین مورد دو نظرتان را برایم بگویید.